Chariton i Krzysztof (Christopher) byli towarzyszami biskupa Klemensa z Ankyry (dzisiejsza Ankara w Turcji), którzy ponieśli męczeńską śmierć w czasie prześladowań chrześcijan na przełomie III i IV wieku [1].
Chariton i Krzysztof byli diakonami posługującymi razem z Klemensem. Ich rola w hagiografii jest ściśle związana z męczeństwem biskupa.
Hagiografia:
Jedyną konkretną informacją biograficzną jest fakt, że byli diakonami. Nie ma szczegółów dotyczących ich pochodzenia, wieku czy wcześniejszego życia, w przeciwieństwie do Klemensa. Ich historia jest częścią szerszej narracji o prześladowaniach Klemensa za cesarzy Dioklecjana i Maksymiana.
Po latach tortur, cudownych uzdrowień i uwięzienia Klemensa w różnych miastach (Rzym, Nikomedia, Amazja, Tars), został on ostatecznie uwolniony przez chrześcijan z Ankyry i ukryty w jaskiniowym kościele. Tam, podczas odprawiania Mszy Świętej, do świątyni wdarli się żołnierze.
Zarówno Klemens, jak i towarzyszący mu diakoni Krzysztof i Chariton, a także kilku chłopców, zostali ścięci przy ołtarzu.
Męczeństwo ich miało miejsce w Ankyrze, prawdopodobnie w 296 lub 312 roku.
Wspomnienie liturgiczne:
Diakoni wspominani są razem z Klemensem z Ankyry w różnych Kościołach chrześcijańskich 23 stycznia (Święto katolickie, Święto prawosławne, Ormiański Dzień Pamięci, Dzień Pamięci Koptyjskiej, Etiopskiego Kościoła Prawosławnego, Syryjsko-Ortodoksyjnego).
opr. D. Chmielewski