Dominika

Diakonisa z Aleksandrii / Kartaginy – wspominana 8 stycznia

Podstawowe informacje

  • Imię: Dominika (łac. Domnica / Domnica of Carthage)
  • Stan: diakonisa i przełożona (abbess)
  • Miejsce życia i działalności: początkowo Kartagina (Afryka Północna), potem związana z Aleksandrią i Konstantynopolem
  • Czas: IV wiek, za panowania cesarza Teodozjusza Wielkiego (379–395)

Hagiografia

Dominika urodziła się w Kartaginie i tam przyjęła wiarę chrześcijańską. W czasach, gdy chrześcijaństwo stało się bardziej rozpowszechnione, udała się do Aleksandrii, a następnie do Konstantynopola — ważnych ośrodków chrześcijańskich ówczesnej epoki. Tam została ochrzczona i przyjęta do życia monastycznego, wyróżniając się gorliwością, pobożnością i ascetycznym trybem życia. Dzięki swej głębokiej pobożności i mądrości została nakoniec wyświęcona na diakonisę i ustanowiona przełożoną wspólnoty żeńskiej (abbess). Żyła życie modlitwy i służby, znana z ascetycznego oddania Bogu i opieki duchowej nad innymi wiernymi. Zmarła w starości w świętości i pokoju po długim życiu pełnym cnót. (Według liturgicznych katalogów i synaksarionów)

Znaczenie i kult

  • Dominika jest czczona jako diakonisa i święta czcigodna wschodniego chrześcijaństwa, przede wszystkim w Kościele prawosławnym oraz w tradycyjnym katalogu liturgicznym diakonis wspomnianych przy 8 stycznia wraz z innymi świętymi diakonami.
  • Jej wspomnienie nie jest tak znane w tradycji zachodniej, dlatego nie pojawia się ona powszechnie w zachodnich martyrologiach; jednak jest obecna w listach świętych diakonów i diakonis ze Wschodu.