Święty męczennik Kościoła katolickiego – wspominany 7 stycznia
Święty Klerus, znany również jako Lucerius, Bilicerius, Licerius czy Lycerius, był diakonem i męczennikiem z Antiochii, jednym z wczesnych chrześcijańskich świadków wiary, którzy oddali życie za Jezusa. Jego imię, pochodzące od greckiego „kleros”, oznacza „ten, który ma dziedzictwo”, co może być symbolicznym odniesieniem do dziedzictwa duchowego, jakie pozostawił w Kościele.
Męczeństwo Świętego Klerusa
Święty Klerus żył w Antiochii, w czasach prześladowań chrześcijan, które miały miejsce w okresie panowania cesarza Decjusza (ok. 249–251 r.). W tym czasie chrześcijanie byli narażeni na brutalne prześladowania, a wielu z nich musiało stawić czoła okrutnym torturom i śmierci za swoją wiarę. Klerus, pełniąc posługę diakona, stał się jednym z takich męczenników.
Według tradycji, Klerus był aresztowany i znosił brutalne tortury aż siedem razy. Pomimo fizycznych i psychicznych cierpień, nigdy nie wyparł się swojej wiary. Jego cierpienie stało się świadectwem niezłomnej wiary i miłości do Boga. Ostatecznie, po licznych torturach, został ścięty, dopełniając swój męczeński los. W ten sposób złożył życie w ofierze za Chrystusa, stając się jednym z wielu, którzy w historii Kościoła dali świadectwo o niezłomnej wierze, pomimo straszliwych prześladowań.
Wspomnienie i kult
Święty Klerus jest czczony przez Kościół katolicki 7 stycznia. Jego imię pojawia się w różnych martyrologiach, w tym w Martyrologium Rzymskim, które podaje, że był diakonem z Antiochii, który zginął za wiarę. Również Acta Sanctorum i inne starsze źródła liturgiczne, takie jak Martyrologium Germanika, wspominają o jego męczeństwie i nieugiętej postawie.
Pomimo że w różnych źródłach pojawiają się różne formy jego imienia (Bilicerius, Licerius, Lycerius), święty Klerus jest rozpoznawany jako męczennik, który przetrwał wiele prób, by ostatecznie oddać życie w obronie wiary. Wspomnienie o nim znajduje się także w wielu dawnych rękopisach, takich jak te opublikowane przez Bede, czy w Martyrologium Hieronimowe, które daje świadectwo jego postawy jako wytrwałego męczennika.
Znaczenie męczeństwa Klerusa
Męczeństwo Świętego Klerusa jest świadectwem odwagi i wierności chrześcijańskiej wierze w obliczu cierpienia. Jego historia przypomina współczesnym chrześcijanom, jak ważna jest gotowość do stania na straży własnych przekonań, nawet gdy pociąga to za sobą wielkie osobiste poświęcenie. Klerus stał się symbolem wytrwałości i niezłomności w obliczu prześladowań, a jego męczeńska śmierć przyczyniła się do umocnienia wiary w Kościele w Antiochii i poza nią.
Święty Klerus, diakon i męczennik z Antiochii, zginął za wiarę, niosąc w sobie wielką miłość do Boga i Kościoła. Jego imię, zarówno w tradycji, jak i w martyrologiach, pozostaje symbolem męczeńskiej wytrwałości. Jego wspomnienie 7 stycznia jest okazją do refleksji nad wartością wiary, która potrafi przezwyciężyć największe trudności i prześladowania.
opr. D. Chmielewski