doktor teologii pastoralnej • pedagog • trenerka umiejętności psychospołecznych
Wykształcenie i działalność naukowa
Magdalena Kudełka-Lwowska jest doktor teologii pastoralnej – specjalizuje się w psychologii pastoralnej, psychologii ogólnej i rozwojowej oraz w zagadnieniach formacji chrześcijańskiej. Ukończyła m.in. Szkołę Formatorów na Akademii Ignatianum w Krakowie, co podkreśla jej przygotowanie pedagogiczne i terapeutyczne w kontekście formacji duchowej i ludzkiej.
Jej prace naukowe i dydaktyczne pojawiają się m.in. w czasopismach teologicznych (Warszawskie Studia Pastoralne) oraz w literaturze z zakresu teologii pastoralnej i psychologii religii.
Działalność dydaktyczna i formacyjna
Dr Kudełka-Lwowska jest wykładowczynią i trenerką warsztatów w wielu instytucjach Kościoła katolickiego, w tym:
- w Wyższym Seminarium Duchownym (np. w Obrze oraz w Krakowie), gdzie prowadzi zajęcia m.in. z psychologii, dydaktyki i katechetyki;
- w Centrum Formacji Pastoralnej w Katowicach, gdzie prowadzi warsztaty dla animatorów, duszpasterzy i osób zaangażowanych w życie wspólnot;
- w Instytucie Nauk Religijnych w Kijowie – włączając formację katechetów i doradców życia rodzinnego.
Prowadzi warsztaty i szkolenia m.in. z zakresu:
- komunikacji w grupie,
- pracy z grupą i ewangelizacji,
- psychologiczno-pastoralnych aspektów formacji wspólnot.
Zaangażowanie parafialne i społeczne
Dr Kudełka-Lwowska jest aktywnie zaangażowana w życie Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Katowicach-Koszutce, gdzie m.in. prowadzi działania formacyjne i towarzyszy rodzinom w ramach parafialnych Komórek Ewangelizacyjnych, które współtworzy wraz z mężem, diakonem stałym.
Zainteresowania i tematy pracy
Jej zainteresowania naukowe i dydaktyczne skupiają się wokół:
- formacji człowieka w kontekście wiary i rozwoju psychospołecznego,
- psychologii pastoralnej (interakcja między wiarą, wspólnotą a rozwojem osobowym),
- praktycznych metod ewangelizacji i animacji grup.
Magdalena Kudełka-Lwowska jest żoną stałego diakona i mamą dwóch synów. To doświadczenie rodzinne przenika również jej spojrzenie na formację pastoralną i psychologiczną, integrując teologię z realnymi wyzwaniami życia rodzinnego i wspólnotowego.