Diakonat stały w Polsce — historia i stan aktualny

2019-04-08     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego arcidiecezji warszawskiej Andrea Nardotto trzydziestego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2018-06-28     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego archidiecezji katowickiej Andrzeja Lwowskiego dwudziestego dziewiątego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2018-06-27     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego archidiecezji katowickiej Krystiana Kukiełkę dwudziestego ósmego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2017-12-08     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji gliwickiej Tomasza Kosiek dwudziestego siódmego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2017-06-28     Wyświęcono na diakona Kościoła greckokatolickiego Bogdana Pietnoczkę – szóstego w Polsce diakona (rytu bizantyjskiego) „nie przeznaczonego do kapłaństwa”.

2017-06-25     Wyświęcono na diakonów Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji opolskiej Marka Dziony oraz br. Damiana Lenckowskiego ze Wspólnoty Apostołów Nadziei. Marek Dziony jest dwudziestym szóstym stałym diakonem (obrządku łacińskiego) w Polsce. Brat Damian podjął posługę diakona poza granicami Polski.

2017-05-01     Wyświęcono na diakonów Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji ełckiej Arkadiusza Grininga, Jana Konopko, Krzysztofa Gładkowskiego oraz Józefa Suwalskiego  – odpowiednio dwudziestego drugiego, dwudziestego trzeciego, dwudziestego czwartego i dwudziestego piątego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2017-03-05     Wyświęcono na diakona Kościoła greckokatolickiego Włodzimierza Mosorowa – piątego w Polsce diakona (rytu bizantyjskiego) „nie przeznaczonego do kapłaństwa”.

2016-06-18     Wyświęcono na diakonów Kościoła rzymsko-katolickiego archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Marcina Gajdę, Pawła Ziętka, Romana Wojciechowskiego oraz Roberta Marszałka – odpowiednio osiemnastego, dziewiętnastego, dwudziestego i dwudziestego pierwszego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2015-11-22     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego arcidiecezji warszawskiej Jana Ogrodzkiego siedemnastego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2015-11-07     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji gliwickiej Marka Czogalika szesnastego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2015-09-23     Wyświęcono na diakonów Kościoła rzymsko-katolickiego archidiecezji katowickiej Tadeusza Cieślika oraz Bogdana Borutę – odpowiednio czternastego i piętnastego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2015-06-27     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji opolskiej Rudolfa Wilczka – trzynastego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2015-06-20     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji opolskiej Piotra Joszko – dwunastego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2014-10-16     Wyświęcono w Polsce na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego w Warszawie Brata Benoît-Joseph z Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich – stałego diakona (obrządku łacińskiego). Aktualnie diakon ten posługuje poza granicami Polski.

2014-06-29     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego archidiecezji warszawskiej  Piotra Maciejewskiego – jedenastego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2013-10-24     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego archidiecezji katowickiej Alberta Karkosza – dziesiątego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2013-06-30     Wyświęcono na diakonów Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji opolskiej Czesława Cebulla, Ryszarda Kłośa oraz Rudolfa Sygę – odpowiednio siódmego, ósmego i dziewiątego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2011-11-05     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji toruńskiej Waldemara Rozynkowskiego – szóstego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2010-12-19     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji toruńskiej Mariusza Malinowskiego – piątego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2010-09-26     Wyświęcono na diakona Kościoła greckokatolickiego Włodzimierza Kaczmar – czwartego w Polsce diakona (rytu bizantyjskiego) „nie przeznaczonego do kapłaństwa”.

2009-12-20     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji ełckiej Stanisława Dziemiana – czwartego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2009-08-09     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego archidiecezji warszawskiej Bogdana Sadowskiego – trzeciego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2008-06-08     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji pelplińskiej Zbigniewa Machnikowskiego – drugiego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce.

2008-06-06     Wyświęcono na diakona Kościoła rzymsko-katolickiego diecezji toruńskiej Tomasza Chmielewskiego – pierwszego stałego diakona (obrządku łacińskiego) w Polsce!

2008-06-01     Ośrodek Formacji Diakonów Stałych zawiesił działalność. Pierwszy kurs formacyjny przygotowujący w Polsce mężczyzn do święceń diakonatu ukończyło 4 kandydatów.

2005-10-14     W Ośrodku Formacji Diakonów Stałych w Przysieku pod Toruniem formację rozpoczęło 10 kandydatów. Kandydaci pochodzą z diecezji toruńskiej i po jednym z diecezji warszawskiej i pelplińskiej.

2005-08-28     Dekretem metropolity warmińskiego abp. Edmunda Piszcza został wprowadzony w archidiecezji warmińskiej diakonat stały. Metropolita zadecydował tak po konsultacji z członkami Rady Kapłańskiej.

2005-01-06     Biskup Toruński, w uroczystość Objawienia Pańskiego, wydał dekret wprowadzający diakonat stały w diecezji toruńskiej i powołał Ośrodek Formacji Diakonów Stałych. Za zgodą własnych biskupów będą mogli kształcić się w nim też mężczyźni z całej Polski.

Biskupowi należy przedłożyć (poza innymi warunkami, które winien spełnić kandydat):

pisemne przedstawienie kandydata przez proboszcza wraz z charakterystyką dotychczasowego zaangażowania duszpasterskiego;

podanie aspiranta, z przedstawieniem motywów, którymi kieruje się w podjęciu decyzji;

życiorys;

świadectwa chrztu i bierzmowania;

świadectwo dojrzałości (matura);

odpis aktu ślubu i pisemną zgodę żony w przypadku osób związanych sakramentem małżeństwa albo zaświadczenie proboszcza o stanie wolnym w przypadku nieżonatych lub wdowców.

Działalność formacyjna ośrodka, prowadzona zgodnie z przepisami dokumentu „Wytyczne dotyczące formacji, życia i posługi diakonów stałych w Polsce”, rozpocznie się z dniem 1 października 2005 r.

WYBRANE WYDARZENIA OD 1999 DO 2004 ROKU

2004-04-07     Konferencja Episkopatu Polski ustala program formacji dla kandydatów do stałego diakonatu, zarówno żonatych jak i celibatariuszy (zob. Wytyczne, p. 51).

Biskup diecezjalny:

podejmuje decyzję o wprowadzeniu diakonatu stałego w swojej diecezji, po zasięgnięciu opinii rady kapłańskiej, a jeśli istnieje, to również rady duszpasterskiej, oraz po uwzględnieniu konkretnych potrzeb i specyficznej sytuacji swojego Kościoła partykularnego (Wytyczne, n. 33);

wprowadzając diakonat stały, biskup diecezjalny zatroszczy się o odpowiednią katechezę, skierowaną do ogółu wiernych w swej diecezji, przeznaczoną zarówno do osób świeckich, jak i kapłanów i zakonników, mającą na celu ułatwienie pełnego zrozumienia urzędu diakona (Wytyczne, n. 34);

powołuje Ośrodek Formacji Diakonów Stałych w celu prowadzenia formacji przygotowującej kandydatów do święceń, jak również formacji stałej diakonów i ich rodzin (Wytyczne, n. 36);

nadaje powołanemu Ośrodkowi statut i regulamin (Wytyczne, n. 34 i 43);

przyjmuje decyzję kandydata do stałego diakonatu i postanawia o tym, czy przyjąć go na okres propedeutyczny (Wytyczne, n. 64-65);

rozpoznaje przydatność kandydata na podstawie scrutinium i opinii odpowiedzialnych za jego formację oraz włącza go do grona kandydatów;

czuwa nad prawidłowym przebiegiem formacji kandydatów do stałego diakonatu zgodnie z „Wytycznymi” (n. 48-86) i programem ustalonym przez Konferencję Episkopatu Polski.

2004-01-22     We wspomnienie liturgiczne św. Wincentego – diakona i męczennika, watykańska Kongregacja Edukacji Katolickiej, której prefektem jest kard. Grocholewski aprobowała, ad experimentum na okres 6 lat, „Wytyczne dotyczące formacji, życia i posługi diakonów stałych w Polsce”.

2003-11-30     Wyświęcono na diakona Kościoła greckokatolickiego Piotra Siwickiego – trzeciego w Polsce diakona (rytu bizantyjskiego) „nie przeznaczonego do kapłaństwa”!

2003-10-22     Podczas 324. Sesji Plenarnej, mającej miejsce w Warszawie w dniach 21-22 października 2003 r., zatwierdzone zostały przez Konferencję Episkopatu „Wytyczne dotyczące formacji, życia i posługi diakonów stałych w Polsce” (dla obrządku łacińskiego), który ukazuje podstawowe zasady funkcjonowania diakonatu stałego w Polsce.

2001-06-20     Konferencja Episkopatu Polski podczas 313. zebrania plenarnego w Łowiczu wprowadziła w naszym kraju diakonat stały. Święcenia te będą mogli więc przyjmować także żonaci mężczyźni.

2000-10-28     Wyświęcono na diakona Kościoła greckokatolickiego Bohdana Pietnoczka OSBM – drugiego w Polsce diakona (rytu bizantyjskiego) „nie przeznaczonego do kapłaństwa” – diaconus ad sacerdotium non destinatus!

1999-06-11     Zakończony II Polski Synod (1991-1999) otwiera drogę do wprowadzenia diakonatu stałego w Polsce: „Po Soborze Watykańskim II Kościół łaciński przywrócił diakonat stały ‚jako właściwy i trwały stopień hierarchiczny’. Może być udzielany również żonatym mężczyznom. Uważa się, że w naszej dzisiejszej sytuacji może stanowić znaczne wzbogacenie realizacji posłannictwa Kościoła” /40 punkt (cz. X) dokumentów/.

1993-03-17     Wyświęcono na diakona Kościoła greckokatolickiego Andrzeja Chita – pierwszego w Polsce diakona (rytu bizantyjskiego) „nie przeznaczonego do kapłaństwa” – diaconus ad sacerdotium non destinatus!