Aderaldus (także: Aderardus, Adraldus, Adroldus, Alderaldus, Arraldus) był synem szlachcica Walo i Odrady i kształcił się w klasztorze. Został kanonikiem w katedrze w Troyes, a wkrótce został tam archidiakonem, kierując dużą częścią administracji diecezji; jako taki wprowadził także powszechny sposób życia kanoników.
Następnie założył nieistniejący już klasztor Saint-Sépulcre, Grobu Świętego, w Villacerf i przekazał mu cenne relikwie, które przywiózł ze sobą z pielgrzymki do Jerozolimy. Na starość wycofał się do tego klasztoru.
Zmarł 20 października ok. 1002 r. w Villacerf koło Troyes we Francji. Aderaldus został pochowany w swoim klasztorze Saint-Sépulcre w Villacerf. Jego szczątki przeniesiono do kościoła parafialnego w celu ochrony podczas rewolucji francuskiej w 1791 roku, mimo to zostały zbezczeszczone i pochowane w masowym grobie.
W Martyrologium Romanum pod datą 20 października czytamy: „20 października około 1002 r. w Troyes nad Sekwaną zmarł święty archidiakon Aderaldus, święty Aderald, który był wzorem reguły kanonicznej poprzez swoje napomnienia i przykładne życie, nawet gdy był więźniem Saracenów w Ziemi Świętej. W swoim mieście zbudował słynną Kalwarię. Wraz ze swoim biskupem zbudował klasztor franciszkański.”
opr. dk. Krzysztof Kaput