Święty Ammoniusz (Amun, Ammoun) był diakonem w Adrianopolu w Tracji (obecnie południowe Bałkany), był nauczycielem i przewodnikiem duchowym czterdziestu ascetek. Dokładny okres ich życia nie jest podany w Synapsach, ale pewne jest, że żyli w okresie prześladowań, czyli w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, kiedy we wschodniej części Imperium Rzymskiego panował Licyniusz (cesarz 308-324), straszliwy prześladowca chrześcijan.
Diakon Amun oraz jego czterdzieści uczennic zostali aresztowani przez władcę Hadrianopola, Bawusa, za odmowę składania ofiar bożkom i przewiezieni do władcy Tracji, Licyniusza. Odważnie wyznawali wiarę i znosili straszliwe tortury z godną podziwu odwagą i nieustającą modlitwą. Uderzające jest to, że tyran zarezerwował inny sposób śmierci dla czterdziestu męczenników i ich Mistrza. Pierwszych dziesięciu spalił żywcem, następnych ośmiu ściął, pozostałych dziesięciu zabił mieczem, po uderzeniu ich w usta i serce. Na koniec zabił pozostałych dwunastu nożami i rozgrzanym do czerwoności żelazem w ustach. Ich Mistrza zabił po nałożeniu mu na głowę rozgrzanego do czerwoności pogrzebacza lub, według innej wersji, ściął go.
Zginęło czterdzieści dziewic, uczennic diakona Amona, których imiona są następujące: Adamantini, Calliroi, Charikleia, Penelopa, Cleo, Thalia, Marianthi, Euterpi, Terpsichore, Urantia, Cleoniki, Sappho, Erato, Polymnia, Dodona, Atena, Troada, Kleopatra, Coralia, Kallisti, Theonoi, Theano, Aspazja, Polynices, Dione, Theophanes, Erazm, Hermenaeia, Afrodyta, Margarita, Antygona, Pandora, Chaido, Labro, Mosze, Ariboia, Theonimphy, Akrivi, Melpomene i Elpinice.
Te święte kobiety doskonale wiedziały, że nie można prowadzić zdrowego życia duchowego bez opieki doświadczonego przewodnika duchowego, ponieważ można popełnić poważne błędy, które będą miały tragiczne konsekwencje dla człowieka i jego wiecznej przyszłości. Tak samo jak nie jest możliwe zdobycie wiedzy bez wykwalifikowanych nauczycieli, czy właściwe wyszkolenie sportowców bez odpowiednich trenerów. Nauczyciel życia duchowego napomina i naucza zarówno słowem, ale przede wszystkim całym swoim życiem i stanem, bo nie oferuje suchej wiedzy mózgowej, ale doświadczenie życiowe.
Święty Ammoniusz (Ammoun) był diakonem w Adrianopolu w Tracji (obecnie to miasto Edirne w europejskiej części Turcji), był nauczycielem oraz przewodnikiem duchowym czterdziestu ascetek. Dokładny okres ich życia nie jest podany w Synapsach, ale pewne jest, że żyli w okresie prześladowań, czyli w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, kiedy we wschodniej części Imperium Rzymskiego panował Licyniusz (cesarz 308-324), straszliwy prześladowca chrześcijan.
Diakon Ammoniusz oraz jego czterdzieści uczennic zostali aresztowani przez władcę Hadrianopola, Bawusa, za odmowę składania ofiar bożkom i przewiezieni do władcy Tracji, Licyniusza. Odważnie wyznawali wiarę i znosili straszliwe tortury z godną podziwu odwagą i nieustającą modlitwą. Uderzające jest to, że tyran zarezerwował inny sposób śmierci dla czterdziestu męczenników i ich Mistrza. Pierwszych dziesięciu spalił żywcem, następnych ośmiu ściął, pozostałych dziesięciu zabił mieczem, po uderzeniu ich w usta i serce. Na koniec zabił pozostałych dwunastu nożami i rozgrzanym do czerwoności żelazem w ustach. Ich Mistrza zabił po nałożeniu mu na głowę rozgrzanego do czerwoności pogrzebacza lub, według innej wersji, ściął go.
Zginęło czterdzieści dziewic, uczennic diakona Ammoniusza, których imiona są następujące: Adamantini, Calliroi, Charikleia, Penelopa, Cleo, Thalia, Marianthi, Euterpi, Terpsichore, Urantia, Cleoniki, Sappho, Erato, Polymnia, Dodona, Atena, Troada, Kleopatra, Coralia, Kallisti, Theonoi, Theano, Aspazja, Polynices, Dione, Theophanes, Erazm, Hermenaeia, Afrodyta, Margarita, Antygona, Pandora, Chaido, Labro, Mosze, Ariboia, Theonimphy, Akrivi, Melpomene i Elpinice.
Te święte kobiety doskonale wiedziały, że nie można prowadzić zdrowego życia duchowego bez opieki doświadczonego przewodnika duchowego, ponieważ można popełnić poważne błędy, które będą miały tragiczne konsekwencje dla człowieka i jego wiecznej przyszłości. Tak samo jak nie jest możliwe zdobycie wiedzy bez wykwalifikowanych nauczycieli, czy właściwe wyszkolenie sportowców bez odpowiednich trenerów. Nauczyciel życia duchowego napomina i naucza zarówno słowem, ale przede wszystkim całym swoim życiem i stanem, bo nie oferuje suchej wiedzy mózgowej, ale doświadczenie życiowe.
W 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘺𝘳𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘶𝘮 𝘙𝘻𝘺𝘮𝘴𝘬𝘪𝘮 pod datą 1 września czytamy: „W Heraklei pamiątka św. Ammoniusza, Diakona i 40 św. Dziewic, które najpierw pouczał w wierze a potem za cesarza Licyniusza zachęcał do stałości w męczeństwie słowem i przykładem.”.
opr. dk. Krzysztof Kaput