Święty Arialdus (Arialdo) to mnich i diakon związany z jednym z najważniejszych ośrodków życia zakonnego w Europie – opactwem na Montecassino.
Św. Arialdusa całe swoje dorosłe życie poświęcił modlitwie i pracy w klasztorze na Montecassino pod Rzymem. Choć dokładna data jego śmierci nie jest znana, tradycja zakonna przekazuje, że zmarł „w woni świętości” (łac. in odore sanctitatis), co oznacza, że jego życie było przykładem wyjątkowej pobożności i pokory.
Postać Arialdusa została uwieczniona w Martyrologium Casinense. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z zapisów mnicha Erchemperta z lat 840–889, które później (około 1100 roku) opracował i rozbudował słynny bibliotekarz i kronikarz z Montecassino, Petrus Diaconus.
W kalendarzu liturgicznym i martyrologiach benedyktyńskich wspominany jest 31 marca.