Chaeremon (Charaemon) był diakonem, który towarzyszył biskupowi Aleksandrii Dionizemu – wygnanemu po raz drugi (pod koniec swojej kadencji) – w czasach cesarza Waleriana około 259 r.
Diakon Chaeremon jest upamiętniony wraz z biskupem Dionizym w Menologii Bazylego oraz przedstawiony jako ten, który przeżył pierwsze wygnanie biskupa, wyróżniając się odwagą wiary i poświęceniem podczas prześladowań, aż do czasów cesarza Decjana, kiedy został pobity na śmierć.
Biskup przeżył, jednak ze względu na swoje wygnanie i zniszczone biskupstwo, którym władał, Dionizy również uważany jest w tradycji za męczennika.
Diakon Faustus, Caius (Cajus, Gaius) – również odnotowany jako diakon przez prawosławnych – Piotr, Paweł i czterech innych, z których Euzebiusz – prawdopodobnie Euzebiusz, biskup Laodycei – a także diakon Chaeremon i kapłan Lucjusz, są wymieniani jako uczniowie oraz towarzysze Dionizego, a także jako męczennicy 3 października.
W Martyrologium Romanum wspominani są oni 4 października.
opr. dk. Krzysztof Kaput