Wydarzyło się to w Antinoopolis (gr. Antinoe) – starożytnym mieście egipskim założonym przez cesarza rzymskiego Hadriana.
Według tradycji nieopodal mieszkała Rais, która była córką chrześcijańskiego kapłana Piotra z Batan / in Tabne / Tamman w pobliżu Antinoe.
W wieku dwunastu lat została wprowadzona do klasztoru dla kobiet. Podczas prześladowań chrześcijan pod rządami cesarza Dioklecjana, wraz z innymi zakonnicami udała się do studni, aby zaczerpnąć wody. Po drodze zobaczyły statek z kapłanami, diakonami, zakonnicami, mnichami i innymi chrześcijanami zakutych w łańcuchach, którzy zostali schwytani przez gubernatora Lucianosa / Culcianosa i byli teraz przewożeni do Aleksandrii. Według niektórych relacji był wśród nich jej brat Abadirus. Rais udała się tam, obraziła gubernatora i nalegała, aby ją również zabić.
Ona również została schwytana i zabrana na statek. Kiedy statek dotarł do Aleksandrii, Rais była jedną z pierwszych osób, które zginęły po wyznaniu swej wiary Lucianosowi i splunięciu mu w twarz. Była torturowana i potem ścięta. Wydarzyło się to około 308 roku.
Nie zachowała się informacja o liczbie oraz imionach zabitych wówczas diakonów.
W 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘺𝘳𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘶𝘮 𝘙𝘻𝘺𝘮𝘴𝘬𝘪𝘮 pod datą 22 września czytamy: „W Autinopolis w Egipcie śmierć męczeńska św. Irais, Dziewicy z Aleksandrii i jej towarzyszy. Gdy dnia pewnego wyszła, aby zaczerpnąć wody z pobliskiego źródła, spostrzegła okręt pełen pojmanych chrześcijan. Natychmiast postawiła dzban, przyłączyła się do Wyznawców i dała się z nimi zawlec do miasta. Tam była pierwsza z kolei i dręczona w rozmaity sposób, w końcu została stracona. Po niej nastąpili w tym samym rodzaju śmierci kapłani, diakoni, dziewice i wszyscy inni jako Męczennicy.”
opr. dk. Krzysztof Kaput