Feliks z Sewillii

Święty Feliks jest postacią, o której historia milczy w kwestii szczegółów biograficznych, jednak jego kult przetrwał wieki dzięki tradycji Kościoła hiszpańskiego.
    • Imię: Pochodzi z języka łacińskiego i oznacza „szczęśliwy”.
    • Stan: Diakon Kościoła.
    • Tytuł: Męczennik.
    • Data śmierci: IV wiek (okres prześladowań chrześcijan w Cesarstwie Rzymskim).
    • Miejsce śmierci: Sewilla (Hiszpania).
Pamięć o diakonie Feliksie jest nierozerwalnie związana z dawną liturgią hiszpańską.
    • Wspomnienie liturgiczne: 2 maja.
    • Obrządek: Ryt mozarabski (starohiszpański) – tradycyjna liturgia Półwyspu Iberyjskiego, która zachowała pamięć o lokalnych męczennikach pierwszych wieków.
    • Historyczność: Brak zachowanych tekstów opisujących jego życie i konkretne czyny (brak Passio). Fakt ten sugeruje, że jego kult jest bardzo dawny i opiera się na lokalnym przekazie ustnym oraz wczesnych kalendarzach liturgicznych.
Choć nie znamy szczegółów jego życia, Sewilla zachowała materialny dowód czci oddawanej temu świętemu.
    • Relikwiarz: Wspaniałe dzieło złotnicze z około 1735 roku.
    • Lokalizacja: Skarbiec Katedry Najświętszej Marii Panny w Sewilli.
    • Znaczenie: Istnienie bogato zdobionego relikwiarza w jednej z najważniejszych katedr świata świadczy o wysokiej randze, jaką przypisywano Feliksowi w hierarchii patronów miasta jeszcze w XVIII wieku.