Święty Ferrutio, diakon i męczennik, wraz ze swoim bratem prezbiterem Ferreolusem, pochodzący z Azji Mniejszej, zabity pod Vesontio w Galii około 212 roku.
Święci Ferreolus i Ferrutio (lub Fargeau i Ferrutius; francuski: Ferréol et Ferjeux; włoski: Ferreolo e Ferruccio) są czczeni jako święci i męczennicy przez Kościół katolicki, zwłaszcza w Besançon, gdzie są uznani za jego patronów.
Legenda głosi, że byli braćmi nawróconymi na chrześcijaństwo przez św. Polikarpa. Święcenia kapłańskie i diakońskie otrzymali odpowiednio od św. Ireneusza z Lyonu. Ireneusz z Lyonu. Zostali wysłani jako misjonarze w okolice Besançon. Nazywa się ich tubylcami z Azji Mniejszej; Alban Butler uważa, że „bardziej prawdopodobne jest, iż byli oni tubylcami z Galii, którzy studiowali w Azji Mniejszej i znaleźli się pod wpływem chrześcijaństwa”. Po 30 latach pracy misyjnej wśród Sekwanów, w roku 212, podczas prześladowań Aleksandra Sewera, zostali aresztowani, torturowani i ścięci.
Chociaż niektóre aspekty ich legendy mogą nie być całkowicie historyczne, prawdopodobnie opierała się ona na niejakim Ferreolusie, który pomagał Ireneuszowi w szerzeniu chrześcijaństwa poza Lyonem.
Według legendy ich relikwie zostały odkryte w grocie niedaleko Besançon w roku 370 n.e. przez trybuna wojskowego, którego pies gonił lisa. W IV w. n.e. relikwie przechowywał biskup Anianus z Besançon. Święty Grzegorz z Tours pisze, że w jego czasach przypisywano ich relikwiom cuda; podaje, że jego szwagier został za wstawiennictwem świętych uzdrowiony z groźnej choroby. W Missale Gothicum (ok. AD 700) znajduje się pełna odpowiednia Msza ku ich czci. W XVI wieku w Besançon wzywano ich przeciwko chorobom, razem ze świętymi Sebastianem i Rochem.
Ferreolus pojawia się w katalogu z XVII w. jako biskup Besançon, ale liturgia besançońska zawsze wspominała Ferreolusa jako kapłana, a Ferrutio jako diakona. Uważa się, że Ferreolus i Ferrutio, jako patroni Besançon, pojawiali się na murach miasta w czasach zagrożenia.
W 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘺𝘳𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘶𝘮 𝘙𝘻𝘺𝘮𝘴𝘬𝘪𝘮 pod datą 16 czerwca czytamy: „Dnia 16-go czerwca w Besancon we Francji męczeństwo św. Ferreola, kapłana, i jego diakona św. Ferrucjona, wysłanych przez św. Ireneusza biskupa na głoszenie Ewangelii. Sędzia Klaudiusz kazał ich pojmać, męczyć na różny sposób a w końcu ściąć.”
opr. dk. Krzysztof Kaput