Frontynian

Frontyniana (Frontiniana), diakon i męczennik z Alby, urodził się najprawdopodobniej w Carcassonne we Francji, w rodzinie głęboko chrześcijańskiej. Od najmłodszych lat odebrał staranne wychowanie religijne oraz wszechstronne wykształcenie. Po osiągnięciu dojrzałości przyjął święcenia diakonatu, oddając się służbie Bogu i drugiemu człowiekowi.

Już za życia przypisywano mu szczególny charyzmat i dar czynienia cudów, czego dowodem miało być uzdrowienie człowieka niewidomego oraz niemego.

Pragnąc pogłębić swoją wiarę, Frontynian wyruszył w daleką podróż do serca chrześcijaństwa – Rzymu. W pielgrzymce tej towarzyszył mu chrześcijanin o imieniu Kasjan (Cassianus). Wspólnie nawiedzili groby Świętych Apostołów Piotra i Pawła, po czym udali się w drogę powrotną do Francji.

Podczas przemierzania północnej Italii, pielgrzymi zatrzymali się w mieście Alba Pompeia (dzisiejsza Alba w regionie Piemont). Tam diakon dokonał spektakularnego cudu: uwolnił z mocy złego ducha nastoletnią dziewczynę. Poruszeni tym wydarzeniem rodzice oraz liczni krewni uzdrowionej natychmiast uwierzyli w Chrystusa i przyjęli chrzest z rąk Frontyniana.

Działalność cudotwórcy, a zwłaszcza masowe nawrócenia i chrzty lokalnych mieszkańców, wywołały natychmiastową reakcję rzymskiego prefekta miasta, który stał na straży kultu pogańskiego. Frontynian został schwytany i poddany przesłuchaniu. Mimo presji, tortur i żądań wyparcia się Chrystusa, diakon mężnie i stanowczo wyznał swoją wiarę.

Został skazany na śmierć i ścięty mieczem tuż przed murami miasta Alba. Tradycja datuje jego męczeństwo na około 311 rok, czyli końcówkę wielkich prześladowań chrześcijan w Cesarstwie Rzymskim. Ciało męczennika zostało pochowane przez tamtejszych chrześcijan na zachód od murów Alby.

Z czasem nad jego grobowcem wzniesiono opactwo benedyktyńskie pod jego wezwaniem, które przez wieki było centrum lokalnego kultu. Dziś w tym historycznym miejscu wznosi się współczesny kościół dedykowany świętym Kasjanowi i Fortunianowi (Santi Cassiano e Fortuniano).

W 1455 roku kości świętego diakona zostały uroczyście ekshumowane i przeniesione do katedry miejskiej w Albie. Relikwie złożono przy ołtarzu katedralnym, który szybko stał się celem pielgrzymek. Odnotowano tam liczne cudowne uzdrowienia, ze szczególnym uwzględnieniem chorych dzieci, które matki przynosiły przed oblicze świętego patrona.

Dzień wspomnienia przypada na 6 września (oraz 23 października w lokalnych kalendarzach). Jest patronem miasta Alba (Piemont, Włochy) oraz chorych dzieci.