Błogosławiony Henryk García Beltrán (znany również jako Henryk z Almazora) to młody diakon z Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, który poniósł śmierć męczeńską 16 sierpnia 1936 roku w czasie prześladowań religijnych podczas hiszpańskiej wojny domowej.
Wraz z grupą kapucyńskich męczenników z Walencji został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w dniu 11 marca 2001 roku.
Urodził się 16 marca 1913 roku w Almassora (prowincja Castellón). W wieku 14 lat wstąpił do niższego seminarium kapucynów w Massamagrell. Śluby wieczyste złożył 17 września 1935 roku. Gdy w lipcu 1936 roku wybuchła rewolucja antykatolicka, Henryk był diakonem przygotowującym się do święceń kapłańskich w klasztorze w Orihuela. Musiał opuścić klasztor i schronić się w rodzinnym domu w Almassora. Został uwięziony przez milicję 1 sierpnia 1936 roku. W nocy z 15 na 16 sierpnia wywieziono go wraz z grupą świeckich katolików do miejscowości La Pedrera, gdzie zostali rozstrzelani. Umarł w wieku zaledwie 23 lat, umacniając współwięźniów i ginąc z okrzykiem: „Viva Cristo Rey!” (Niech żyje Chrystus Król!).
Henryk García Beltrán jest wymieniany i czczony w liturgii w jednej, licznej grupie kapucynów z prowincji walenckiej, którzy oddali życie za wiarę w 1936 roku. Wśród nich znajdują się kapłani Aureliusz, Ambroży, Piotr, Joachim, Modest, German, Bonawentura i Jakub oraz bracia zakonni Fidelis, Bernard i Pacyfik.