Święty Julian z Gozzano – Diakon i Misjonarz
- Wspomnienie: 7 stycznia, 22 czerwca (liturgia ambrozjańska), lokalnie również 31 stycznia.
- Pochodzenie: Prawdopodobnie wyspa Egina w Grecji.
- Czas życia: Zmarł około 400 roku n.e.
- Rola: Diakon, ewangelizator, posłaniec wiary.
- Inne wersje imienia: Julianus
Życiorys i Misja
- Misja w Italii: Według tradycji Julian wraz ze swoim bratem, kapłanem Juliuszem, przybyli z Bizancjum (dzisiejszy Stambuł). Otrzymali od cesarza Teodozjusza I zadanie nawracania ludności północnych Włoch na chrześcijaństwo.
- Działalność: Bracia wspólnie ewangelizowali regiony wokół jezior północnej Italii. Legenda mówi, że Julian był wzorem cierpliwości w służbie Bogu i pokory w ocenie samego siebie.
- Historyczność: Istnieją wątpliwości badaczy, czy Julian i Juliusz byli dwiema różnymi osobami, czy też tradycja rozdzieliła postać jednego świętego na dwóch braci.
Miejsca Kultu i Relikwie
- Wyspa San Giulio: Początkowo Julian miał zostać pochowany obok brata w kościele na słynnej wyspie jeziora Orta (Isola San Giulio). Dokumenty z VI/VII wieku nazywają ją Insula Iuliani (Wyspą Juliana).
- Gozzano: W 1360 roku szczątki diakona przeniesiono do miejscowości Gozzano (niedaleko Novary), gdzie spoczywają w poświęconej mu kaplicy grobowej.
- Ikonografia: W kościele parafialnym w Orta San Giulio znajduje się posąg przedstawiający świętego diakona.
Ciekawostki i Legendy
- Etymologia imienia: Dawne teksty (jak Legenda Aurea) wywodziły jego imię od słów oznaczających radość (jubilus) dążącą do nieba lub od połączenia słów „starzec” i „nowicjusz”, co miało opisywać jego dojrzałość duchową przy zachowaniu świeżości wiary.
- Ostrzeżenie przed świętokradztwem: Z imieniem św. Juliana wiążą się opowieści o cudownych karach spotykających tych, którzy okradali kościoły pod jego wezwaniem (m.in. legenda o diakonie-złodzieju owiec).
- Uzdrowienia: Grzegorz z Tours wspominał o rolniku uleczonym z paraliżu rąk za wstawiennictwem św. Juliana po tym, jak mężczyzna złamał zakaz pracy w niedzielę.
opr. D. Chmielewski