Święty Mauront (Maurontus) to jedna z najjaśniejszych postaci życia zakonnego w północnej Galii (dzisiejsza Francja) w VII wieku. Jego życie jest przykładem porzucenia wysokiego statusu społecznego na rzecz służby Bożej.
Życiorys i pochodzenie
-
- Pochodzenie: Wywodził się z możnego rodu frankijskiego. Był najstarszym synem św. Adalbalda (pana na Ostrevant) oraz św. Richtrudy.
- Edukacja: Jego mentorem i nauczycielem był św. Amand, wielki apostoł Flandrii i biskup Maastricht.
- Wybór drogi: Po śmierci ojca Mauront przebywał na dworze królewskim, gdzie wróżono mu wielką karierę polityczną. Pod wpływem nauk św. Amanda porzucił jednak plany małżeńskie i światowe zaszczyty, przyjmując tonsurę.
Działalność zakonna i fundacje
Maurontus odegrał kluczową rolę w krzewieniu reguły benedyktyńskiej w swoim regionie.
-
- Fundacja w Breuil: Około 650 roku na odziedziczonych dobrach w Breuil (obecnie Merville) założył klasztor pod wezwaniem św. Florencjusza.
- Opat i diakon: Został pierwszym opatem wspólnoty. Mimo sprawowania tej funkcji, z pokory pozostał w stopniu diakona, nie przyjmując święceń kapłańskich.
- Współpraca z matką: Pomagał swojej matce, św. Richtrudzie, w zarządzaniu założonym przez nią żeńskim klasztorem w Marchiennes.
Śmierć i dziedzictwo
-
- Odejście: Zmarł około 701 roku w klasztorze w Marchiennes, gdzie przebywał pod koniec życia.
- Kult w Douai: W X wieku, z powodu najazdów normańskich, jego relikwie przeniesiono do Douai. Stał się on patronem tego miasta, a jego obecność w tamtejszej kolegiacie św. Amatusa ugruntowała jego kult w całej Flandrii.
- Dzień wspomnienia: 5 maja.
Atrybuty i ikonografia
W sztuce chrześcijańskiej św. Maurontus jest przedstawiany jako:
-
- Młody opat w habicie benedyktyńskim.
- Z modelem klasztoru w dłoniach.
- Często u boku swojej matki, św. Richtrudy.