Święty Mikołaj Cwietkow (Tswetkow) – protodiakon, męczennik urodził się 8 marca 1879 roku w guberni moskiewskiej w ubogiej rodzinie diakona. Ukończył seminarium duchowne w Wifanii w 1900 roku. Ze względu na wybitny, potężny głos i talent muzyczny został powołany do posługi w soborze Zmartwychwstania Pańskiego w Wołokołamsku, gdzie wkrótce przyjął święcenia diakońskie, a później otrzymał godność protodiakona. Cieszył się ogromnym szacunkiem wiernych za bezgraniczne oddanie, głęboką wiarę i dar kaznodziejski.
Od rewolucji bolszewickiej był systematycznie prześladowany. Już w 1918 roku zmuszano go do upokarzających prac fizycznych. Był wielokrotnie aresztowany pod zarzutami „działalności antyradzieckiej” i sprzeciwu wobec kolektywizacji. W czasie ostatniego przesłuchania w 1937 roku pytany o krytykę władzy, odważnie wymienił m.in. znaki przyjścia antychrysta realizujące się w działaniach bezbożników. Został rozstrzelany 27 września 1937 roku w Butowie.
Wspominany jest wraz ze świętymi męczennikami Janem Borozdinem – protojerejem (starszy kapłan), Jakubem Leonowiczem – kapłanem, Piotrem (Petrikow) – ksiądz, Marią (Rykowa) – zakonnicą oraz Ludmiłą (Pietrowa). Wszyscy wymienieni święci zostali wpisani do Soboru Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich w trakcie przełomowego Soboru Jubileuszowego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w sierpniu 2000 roku. Ich ikony oraz wspólne akatysty (hymny pochwalne) czczą pamięć o ludziach, którzy w obliczu totalitarnej próby całkowitego wykorzenienia religii, oddali życie za wierność Chrystusowi.