Mikołaj Szyrogorow (ros. Николай Дмитриевич Широгоров), diakon i nowomęczennik rosyjskiego Kościoła prawosławnego.
Mikołaj urodził się 9 listopada 1904 roku we wsi Zdiechowo (gubernia moskiewska) w rodzinie kapłana prawosławnego Dmitrija. Z racji wybuchu rewolucji bolszewickiej i masowego zamykania szkół cerkiewnych przez władze, zdołał ukończyć jedynie szkołę wiejską oraz 2 klasy szkoły duchownej, nie uzyskując pełnego wykształcenia teologicznego. Mimo trudnych warunków i wszechobecnych prześladowań, zdecydował się poświęcić życie Cerkwi. Przyjął święcenia diakońskie i posługiwał jako diakon w lokalnych parafiach, trwając niezłomnie przy wierze chrześcijańskiej.
W okresie nasilenia stalinowskich represji diakon Mikołaj został aresztowany przez władze radzieckie. Sfabrykowano przeciwko niemu oskarżenia o charakterze politycznym, zarzucając mu m.in. celowe zerwanie lub zakłócenie zebrania przedwyborczego w lokalnym klubie. Został skazany na 10 lat ciężkich łagrów. Wysłano go do Biezymiańskiego Gułagu (Biezymłag) w okolicach Samary. Skrajnie wycieńczające warunki pracy obozowej doprowadziły do jego śmierci. Diakon Mikołaj zmarł w łagrze 24 września 1942 roku.
Mikołaj Szyrogorow został zaliczony w poczet świętych przez Rosyjski Kościół Prawosławny jako święty męczennik. Jego pamięć liturgiczna przypada dwukrotnie w roku: 24 września (11 września według kalendarza juliańskiego) – w dzienną rocznicę męczeńskiej śmierci oraz w ruchome święto Soboru Nowomęczenników i Wyznawców Cerkwi Rosyjskiej (obchodzone w niedzielę najbliższą 7 lutego / 25 stycznia).