Paulinus z Kolonii

Święty Paulin (Paulinus) był diakonem Kościoła w Kolonii (łac. Colonia Agrippina). Choć szczegóły jego życia są skąpe, tradycja rzymska i germańska zgodnie wspominają go jako ważną postać wczesnego chrześcijaństwa nad Renem.
    • Stan: Diakon.
    • Miejsce posługi: Kolonia (dzisiejsze Niemcy).
    • Epoka: Prawdopodobnie IV lub V wiek (okres po edykcie mediolańskim, gdy Kolonia stawała się silnym ośrodkiem biskupim).
    • Tytuł: Wyznawca (niektóre źródła przypisują mu męczeństwo, jednak najstarsze spisy wymieniają go jako świętego diakona-wyznawcę).
Pamięć o Paulinie przetrwała dzięki martyrologiom i lokalnej tradycji diecezji kolońskiej, która jest jedną z najstarszych na północ od Alp.
    • Wspomnienie liturgiczne: 4 maja.
    • Źródła: Wzmianki o nim znajdują się w dawnych kalendarzach liturgicznych Kolonii oraz w zbiorach hagiograficznych dotyczących świętych nadreńskich.
    • Relikwie: Historycznie jego imię wiązano z otoczeniem wczesnych biskupów Kolonii (jak św. Maternus czy św. Seweriusz), co sugeruje, że był ich bliskim współpracownikiem w dziele ewangelizacji.
Postać Paulina jest dowodem na to, jak zorganizowany był Kościół w rzymskiej Germanii.
    • Rola w diecezji: Jako diakon odpowiadał za administrację dobrami kościelnymi oraz opiekę nad ubogimi w rozwijającym się mieście portowym, jakim była Kolonia.
    • Tradycja nadreńska: Paulin wpisuje się w poczet świętych „fundamentów” chrześcijaństwa niemieckiego, obok takich postaci jak św. Urszula czy męczennicy z Legii Tebańskiej.
    • Patronat: Często wzywany jako orędownik jedności lokalnych wspólnot i pomocnik w posłudze charytatywnej.