Święty męczennik Piotr Sorokin (Piotr Iwanowicz Sorokin) to diakon Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, który zmarł w1953 roku w Ałma-Acie (dzisiejsze Almaty w Kazachstanie) w wyniku wieloletnich prześladowań religijnych w Związku Radzieckim. Został zaliczony do grona Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich.
Piotr Sorokin urodził się w 1885 roku we wsi Diatłowka (rejon reutowski w obwodzie moskiewskim) w rodzinie chłopskiej. Od wczesnych lat był mocno związany z wiarą. Po rewolucji październikowej, w czasach nasilającego się terroru antyreligijnego, zdecydował się przyjąć święcenia diakonatu, decydując się na jawną i niebezpieczną służbę Cerkwi.
Jako duchowny diakon Piotr stał się bezpośrednim celem radzieckich służb bezpieczeństwa (NKWD). Odmówił wyrzeczenia się wiary oraz zaprzestania działalności duszpasterskiej, przez co został aresztowany. Podobnie jak tysiące innych duchownych, został skazany na łagry lub przymusowe osiedlenie w Azji Środkowej. Trafił do Ałma-Aty (Kazachska SRR), która w tamtych czasach była jednym z głównych centrów zsyłek i przymusowej pracy dla prawosławnego duchowieństwa z całej Rosji.
Trudne warunki, ciężka praca, stała inwigilacja oraz nadszarpnięte w więzieniach zdrowie doprowadziły do jego śmierci w Ałma-Acie w 1953 roku. Przez Cerkiew jego śmierć na wygnaniu jest traktowana jako zwieńczenie drogi męczeńskiej.
Diakon Piotr Sorokin został oficjalnie wpisany do kalendarza liturgicznego jako święty męczennik w ramach masowych kanonizacji ofiar komunizmu, przeprowadzanych przez Rosyjski Kościół Prawosławny na przełomie XX i XXI wieku.
Jego postać jest czczona lokalnie w Metropolii Kazachstańskiej oraz w całej Cerkwi jako wzór niezłomnego trwania przy ołtarzu i wierze w czasach państwowego ateizmu.
Dzień wspomnienia to 20 września (3 września według kalendarza juliańskiego) oraz niedziela najbliższa 7 lutego – we wspólnym Soborze Nowomęczenników i Wyznawców Cerkwi Rosyjskiej.