Błogosławiony Rainer z Villers (znany również jako Rainer von Villers) to średniowieczny mnich cysterski i subdiakon, żyjący na przełomie XIII i XIV wieku w słynnym opactwie w Villers-la-Ville (dzisiejsza Belgia, rejon Brabancji Walońskiej). Jego wspomnienie liturgiczne w tradycji zakonnej przypada na 30 października.
Tradycja hagiograficzna zachowała o nim niewiele szczegółów biograficznych, poza faktem, że zmarł prawdopodobnie około 1300 roku jako dojrzały i szanowany brat tamtejszej wspólnoty.
Wstąpił do prężnie rozwijającego się wówczas opactwa cystersów w Villers, które w XIII wieku przeżywało swój złoty wiek i było potężnym ośrodkiem duchowości oraz mistyki nadreńskiej i flandryjskiej. Rainer przyjął święcenia niższe i pełnił w klasztorze funkcję subdiakona. W hierarchii liturgicznej i codziennym życiu zakonnym odpowiadał on m.in. za asystowanie diakonowi i prezbiterom podczas uroczystych Mszy konwentualnych, przygotowanie naczyń liturgicznych, dbałość o czystość obrusów ołtarzowych oraz odczytywanie Lekcji (Ewangelii lub listów apostolskich).
Rainer zmarł w opinii świętości i został pochowany na terenie zabudowań klasztornych w Villers. Choć nie został oficjalnie wpisany do powszechnego, ogólnoświatowego Martyrologium Romanum, jego pamięć jako wzór cichej, rzetelnej i pokornej służby ołtarzowi przetrwała w lokalnych martyrologiach i menologiach zakonu cystersów. Cysterska tradycja stawia go jako przykład realizacji reguły ora et labora (módl się i pracuj) na niższych szczeblach posługi duchownej.
Jego klasztor macierzysty został ostatecznie splądrowany i opuszczony pod koniec XVIII wieku w trakcie rewolucji francuskiej. Monumentalne ruiny opactwa w Villers-la-Ville stanowią obecnie jeden z najważniejszych zabytków historycznych i archeologicznych na terenie Belgii.