Święci Rufus (Rufinus) i Carpophorus (Carpone, Carponius) byli chrześcijanami, którzy zostali zamęczeni w Kapui we Włoszech za panowania cesarza Dioklecjana około 304 roku n.e. Ich Acta podają, że Rufus był diakonem.
Tego samego dnia Martyrologium Rzymskie nazywa świętego Rufusa biskupem Kapui we Włoszech i uczniem świętego Apollinarisa z Rawenny. Może być on bardziej prawidłowo identyfikowany z diakonem Rufusem, ponieważ nie wydaje się, aby był biskupem. Jego legenda mówi, że był ojcem dziewczyny, którą święty Apollinaris wskrzesił z martwych. (por. „Bibliotheca hagiographica latina”, II, 1070; Acta SS., VI August, 18-19).
opr. dk. Krzysztof Kaput