Tomasz z Hertford, archidiakon w Northumbrii (zm. ok. 1253).
Tomasz był wybitnym angielskim duchownym, uczonym oraz bliskim uczniem i współpracownikiem św. Edmunda z Abingdon(arcybiskupa Canterbury). Pełnił funkcję archidiakona Northumberland (północna Anglia, diecezja Durham). Zmarł w1253 roku, w opinii świętości.
Słynny średniowieczny kronikarz Mateusz Paryż (Matthew Paris) odnotował, że zaraz po śmierci Tomasza z Hertford w 1253 roku przy jego grobie zaczęły dziać się liczne uzdrowienia i cuda medyczne. Choć nigdy nie przeszedł formalnego, papieskiego procesu kanonizacyjnego (w przeciwieństwie do swojego mistrza Edmunda), cieszył się silnym, lokalnym kultem jako wyznawca w średniowiecznej Anglii, a pielgrzymi nawiedzali miejsce jego spoczynku w poszukiwaniu uzdrowień.
W dawnych spisach hagiograficznych oraz kopiowanych ręcznie martyrologiach, nazwa hrabstwa Hertford (leżącego na wschodzie Anglii) została przez kopistów zniekształcona na znacznie bardziej popularne w świecie religijnym Hereford(leżące na zachodzie kraju). Przez to przypisano archidiakonowi Northumberland mylny toponim „z Hereford”.