Święty Tymoteusz z Rzymu, zwany też Tymoteuszem z Brytanii, to wczesnochrześcijański diakon i męczennik z przełomu I i II wieku. Jego życiorys łączy tradycje kościelne starożytnego Rzymu oraz początków chrześcijaństwa na Wyspach Brytyjskich.
Był synem rzymskiego senatora Pudensa i św. Pryscylli, a bratem świętych Nowata, Prudencjany i Praksedy. Tymoteusz to uczeń i duchowy syn świętego Piotra Apostoła, przez którego miał być ustanowiony diakonem.
Skierowany został przez św. Piotra do ewangelizacji Brytanii. Pełnił tam rolę gorliwego posłańca wiary chrześcijańskiej. Nawrócił brytyjskiego władcę, króla Lucjusza (późniejszego św. Lucjusza z Chur).
Zginął za wiarę około 100 roku na terenie Wielkiej Brytanii. Czczony w Kościele katolickim jako diakon i męczennik, dnia 21 maja, choć po reformie Martyrologium Romanum jego imię nie znalazło się w nowym spisie świętych.