Viator z Sologne (diakon, mnich i pustelnik) – główna postać grupy świętych mnichów z benedyktyńskiego opactwa w Micy (Saint-Mesmin de Micy) koło Orleanu we Francji obok opata Maksymianusa. Ich wspólne wspomnienie liturgiczne przypada w tradycji gallikańskiej 5 sierpnia (lub 28 czerwca w niektórych martyrologiach regionalnych).
Wszyscy oni żyli w VI wieku i odegrali kluczową rolę w chrystianizacji oraz rozwoju monastycyzmu w państwie Franków.
Viator wstąpił do klasztoru w Micy jako nastolatek, stając się uczniem św. Maksymina. Przyjął święcenia diakonatu i przez 15 lat gorliwie pełnił m.in. funkcję klasztornego furtiana. Pragnąc głębszej samotności, opuścił klasztor i udał się do dzikiego, bagiennego regionu Sologne-sur-Loire. Tam zamieszkał jako pustelnik, zyskując ogromny szacunek lokalnej ludności za swoją świętość i przypisywane mu uzdrowienia (zwłaszcza z gorączki bagiennej). Zmarł w VI wieku i został pochowany w trumnie wyciosanej z pnia osiki (fr. tremble). Miejscowość, w której spoczął, nosiła dawną nazwę Tremblevy, a w 1854 roku została oficjalnie przemianowana na jego cześć na Saint-Viâtre.
Św. Maksymianus (opat w Micy) był jednym z pierwszych opatów słynnego klasztoru w Micy (wzniesionego na ziemiach podarowanych przez króla Chlodwiga I). Nazywany w źródłach „Młodszym”, dla odróżnienia od swojego wielkiego poprzednika, św. Maximinusa. Skutecznie zarządzał wspólnotą, która stała się rozsadnikiem świętości w całej Galii.
Pozostali święci mnisi z tej grupy to:
-
- Konstancjusz (Konstantian z Javron), który podobnie jak Viator wybrał życie pustelnicze.
- Frambald z Micy wybitny mnich z Micy, misjonarz i pustelnik posługujący wzdłuż rzeki Mayenne.
- Maksymussłynący z surowej ascezy i posłuszeństwa regule.
- Florentiusgorliwy kaznodzieja i misjonarz.
- Rufinusoraz Euchard odpowiedzialni za przepisywanie ksiąg i modlitwę kontemplacyjną.
- Leonhardutożsamiany z lokalnym ruchem pustelniczym w rejonie Dunois.
- Dukatus czczony za dar modlitwy wstawienniczej.
- Linentius (Liventius) z Micy, utożsamiany w późniejszych dokumentach liturgicznych ze św. Liwencjuszem z Tours.