Święty Włodzimierz (Dwiński), znany w tradycji cerkiewnej jako święty diakon-męczennik Włodzimierz (ros.Священномученик Владимир Двинский, диакон), to prawosławny duchowny i nowomęczennik. Poniósł śmierć męczeńską z rąk bolszewików podczas tzw. czerwonego terroru w 1918 roku.
Włodzimierz Pietrowicz Dwiński urodził się 13 czerwca 1858 roku w rodzinie duchownego na terenie pogostu (osady parafialnej) Połonsk w guberni pskowskiej. Od 1875 roku pełnił funkcję psalmisty w miejscowej cerkwi pw. św. Proroka Eliasza. Po latach wiernej posługi niższej, w 1888 roku przyjął święcenia diakońskie i został przypisany do tej samej parafii, w której spędził resztę swojego życia, służąc Bogu i lokalnej społeczności.
Po rewolucji bolszewickiej z 1917 roku, nowa ateistyczna władza wydała dekret o konfiskacie majątków cerkiewnych i klasztornych. Diakon Włodzimierz wraz z proboszczem parafii, kapłanem Aleksandrem Lubimowem, kategorycznie sprzeciwił się tym działaniom.
Duchowni organizowali wiece przy cerkwi, czytali wiernym oficjalne postanowienia soborowe Cerkwi i tłumaczyli chłopom, że bezprawny rabunek ziemi i świątyń jest grzechem. Wskutek donosu części upolitycznionych współmieszkańców, obaj duchowni zostali 10 września 1918 roku zaaresztowani przez pskowską i piotrogrodzką Czekę (bolszewicką policję polityczną).
Bolszewicy oskarżyli diakona Włodzimierza i księdza Aleksandra o „działalność kontrrewolucyjną, agitację antyrządową wśród chłopów oraz przekonania monarchistyczne”. Obaj wyznawcy kategorycznie odrzucili oskarżenia o spisek polityczny, podkreślając, że jedynie bronili praw Kościoła i głosili prawdę Ewangelii.
Bez dłuższego procesu zostali skazani na śmierć przez rozstrzelanie. Egzekucja odbyła się 14 września 1918 roku (niektóre źródła podają datę aresztowania 10 września jako dzień śmierci) w zagajniku leżącym tuż za ich rodzinną parafią Połonsk. Przez kolejne osiem tygodni komunistyczne władze, pod groźbą kary śmierci, zabraniały lokalnym chrześcijanom zabrania ciał i pochowania ich zgodnie z tradycją chrześcijańską.
Diakon Włodzimierz Dwiński został oficjalnie wpisany w poczet Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Cerkwi Rosyjskiej w sierpniu 2000 roku.
Dni wspomnienia liturgicznego:
-
- 13 września wg kalendarza juliańskiego / 26 września wg kalendarza gregoriańskiego – główne wspomnienie (wraz ze św. kapłanem Aleksandrem).
- Wspomnienie Soboru Nowomęczenników i Wyznawców (ruchome święto na przełomie stycznia i lutego).
- Wspomnienie Soboru Świętych Pskowskich.
W ikonografii święty diakon Włodzimierz przedstawiany jest w czerwonych, męczeńskich szatach diakońskich (dalmatyce/sticharionie), trzymając w dłoni krzyż symbolizujący jego naśladowanie męki Chrystusa.