Zonus / Zonos – wymieniany jako biskup, przewodzący grupie wyznawców wraz z diakonami Aleksanderem, Neonem i Orionem oraz Dunusem, Juliuszem i Gajusem (Caius). To grupa męczenników z Aleksandrii – postacie, których imiona przetrwały głównie w starożytnych spisach liturgicznych, takich jak Martyrologium Hieronymianum. Ich hagiografia opiera się na krótkim, ale wymownym świadectwie wspólnej ofiary złożonej w jednym z najważniejszych ośrodków wczesnego chrześcijaństwa.
Zgodnie z tradycją, ta grupa duchownych i świeckich poniosła śmierć męczeńską za wyznawanie wiary w Chrystusa. W skład tej grupy wchodzą osoby reprezentujące różne stopnie hierarchii kościelnej, co podkreśla, że prześladowania uderzały w całą strukturę wspólnoty. Ich wspólne wspomnienie liturgiczne przypada na 10 lipca, a także 30 kwietnia..
Miejscem ich męczeństwa była Aleksandria w Egipcie – miasto to było areną jednych z najkrwawszych prześladowań w Cesarstwie Rzymskim, szczególnie za czasów Decjusza i Dioklecjana. Tradycja podkreśla ich heroizm. Odmówili oni zaparcia się Chrystusa mimo groźby tortur i śmierci.
Imiona te są wpisane do Martyrologium pod datą 10 lipca: „Alexandriae sanctorum martyrum Zoni episcopi, Alexandri, Neonis, Orionis diaconorum…”. Brak rozbudowanych legend (tzw. „żywotów”) wynika z faktu, że akta ich procesu prawdopodobnie spłonęły w trakcie systematycznego niszczenia chrześcijańskich archiwów przez rzymskie władze.