Cona (Conon) diakon i męczennik, którego wspomnienie liturgiczne w tradycji rzymskiej przypada na 19 lutego.
Tożsamość i Męczeństwo
Święty Conon był diakonem Kościoła w Rzymie, pełniącym posługę prawdopodobnie w III wieku. Według hagiografii zawartej w Martyrologium Rzymskim, poniósł śmierć męczeńską wraz ze swoim synem (lub młodszym bratem) o tym samym imieniu, Cononem młodszym.
Okoliczności śmierci
Zostali aresztowani podczas prześladowań chrześcijan. Tradycja podaje, że poddano ich okrutnym torturom, w tym biczowaniu i katuszom na rozżarzonych rusztach, ponieważ odmówili wyparcia się wiary i złożenia ofiary bogom rzymskim. Ostatecznie zostali zgładzeni w Rzymie, dając świadectwo niezłomności aż do śmierci.
Kult i Atrybuty
-
- Dzień wspomnienia: 19 lutego.
- Miejsce kultu: Jego imię widnieje w starożytnych spisach męczenników rzymskich. Choć jego postać bywa rzadziej wspominana w nowoczesnych kalendarzach parafialnych, pozostaje on w oficjalnym spisie świętych Kościoła katolickiego.
- Ikonografia: Przedstawiany jest najczęściej w dalmatyce (szacie diakońskiej) z palmą męczeństwa, czasami w towarzystwie drugiego Conona.
Zbieżność imion
Warto zaznaczyć, że św. Conon diakon z 19 lutego jest często odróżniany od św. Konona Ogrodnika (wspominanego 5 marca), który pochodził z Nazaretu i zginął w Pamfilii. Conon z 19 lutego jest postacią ściśle związaną z męczeństwem miasta Rzymu.