Święty Deodatus (fr: Dié, Dyé, Déodat) żył w V wieku w pobliżu Blois, w Gallia Lugdunensis, obecnie to region w północnej i środkowej Francji. Pochodził z Bourges w departamencie Cher w regionie Centre. We wczesnej młodości został mnichem w klasztorze Issoudun (dawniej Issoundun) w Berry pod wodzą świętego opata Falitrusa (zm. 525) (fr: Phalier). Berry to historyczny region Francji od średniowiecza do rewolucji francuskiej z Bourges jako stolicą, Issoudun znajduje się dziś w departamencie Indre w regionie Centre.
Deodatus został wyświęcony na diakona i po pewnym czasie poprosił swojego opata o opuszczenie klasztoru wraz z księdzem Baldomerem (Baudomirus; fr: Beaumer), aby żyć jako pustelnicy gdzieś poza klasztorem. Opat zgodził się na to, a oni zostali pustelnikami nad brzegiem rzeki Loary w pobliżu Blois (Blesensis) w dzisiejszym departamencie Loir-et-Cher w regionie Centre.
Deodatus był oczytanym i misyjnym ascetą, którego odwiedzali zarówno biedni, jak i możni. Król Clovis I (481-511) odszukał go, a jego syn Kildebert uklęknął przed świętym pustelnikiem. Uczniowie zgromadzili się wokół niego i wkrótce było czterdziestu mnichów. Później wokół jego celi, czternaście kilometrów od Blois, wyrosła wioska Saint-Dyé-sur-Loire. Jego mieszkańcy do dziś są znani jako Déodatiens.
Diakon Deodatus zmarł w 531 roku, a dzień jego pamięci przypada na 24 kwietnia. Jest on patronem Azeglio – miasta we Włoszech.
Trzy żywoty z końca IX wieku są całkowicie legendarne. Jedna z relacji opisuje go jako urodzonego i wykształconego w Bordeaux; który wraz z księdzem Baudemire wstąpił do klasztoru w pobliskim Iccio. Zazdrośni o pochwałę jego cnót przez opata Phaletro, mnisi tak uprzykrzyli życie Deodatusowi, że starał się i otrzymał pozwolenie na samotne życie w Bordeaux. Król Clovis podobno odwiedził go, aby szukać wsparcia dla swojej wyprawy przeciwko Gotom. Przekonany, że modlitwy Deodatusa były wielką pomocą w jego zwycięstwie, Clovis złożył mu raport, podarował mu prezenty dla biednych i sam przedstawił się św. Remigiuszowi do chrztu.
Ostatecznie około 40 mężczyzn dołączyło do Deodatusa, a ten następnie założył klasztor Saint-Dyé-sur-Loire na ziemi podarowanej mu przez Clovisa. Kościół wzniesiony na jego cześć został spalony podczas lokalnej potyczki, ale został odbudowany przez opata Aureliusza i Karola II Łysego.
We wcześniejszych wydaniach 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘺𝘳𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘶𝘮 𝘙𝘻𝘺𝘮𝘴𝘬𝘪𝘦𝘨𝘰 czytamy: „† W czwartek 24 kwietnia 525 r. w Blois nad Loarą, niedaleko Lyonu, zmarł święty diakon i opat Deodatus, święty Dyé, który po okresie bycia anachoretą¹ stał na czele wspólnoty swoich uczniów”.
¹𝘢𝘯𝘢𝘤𝘩𝘰𝘳𝘦𝘵𝘢 «człowiek świątobliwy, żyjący w odosobnieniu, praktykujący ascezę».
opr. dk. Krzysztof Kaput