Według tradycji diakon Izaurios (znany także jako Isaurus) i Innocenty przybyli z Aten i udali się do Apollonii, gdzie zamieszkali w jaskini. Tam nawrócili na chrześcijaństwo Feliksa, Hermiasa (Hermes, Ermias, Ermius), Bazylego i Peregrinusa. Przyjaciele nawróconych donieśli o tym podczas prześladowań za cesarza Numeriana (283-284); w trakcie procesu urzędnicy miejscy Rufus i Rufinus również się nawrócili i wszyscy zostali ostatecznie ścięci.
Rufusa i Rufina brakuje w 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘺𝘳𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘶𝘮 𝘙𝘰𝘮𝘢𝘯𝘶𝘮, gdzie są opisani jako męczennicy w Atenach, jednak są honorowani w Apollonii.
Wszyscy zginęli 284 r. w Apollonii – Macedonii Północnej, dziś ruiny koło miasta Fieri, Fier, Albania w Albanii.
W 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘺𝘳𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘶𝘮 𝘙𝘻𝘺𝘮𝘴𝘬𝘪𝘮 pod datą 17 czerwca czytamy: „W Apolonii w Macedonii śmierć męczeńska świętego Izaurusa, diakona, i św. Innocentego, Feliksa, Jeremiasza i Peregryna. Pochodzili oni wszyscy z Aten i zostali na rozkaz trybuna Tryponiusza po wielu męczarniach ścięci.”
Ikona święci Izaur i Innocenty – torturowani i skazani na śmierć za wiarę w Chrystusa, święty Izaur i jego towarzysze zginęli od miecza, nawróciwszy wielu na prawdziwą wiarę.
Izauriusz, diakon i męczennik z Apollonii w Macedonii wraz z towarzyszami
opr. dk. Krzysztof Kaput