Diakoni Achilles (Achilleusz) i Fortunat zostali wysłani wraz ze św. Feliksem z Vienne – prezbiterem, przez św. biskupa Ireneusza z Lyonu, aby ewangelizować w okolicach Vienne we Francji. Po nawróceniu znacznej części pogan dzięki głoszonym przez nich kazaniom i cudom, namiestnik Korneliusz kazał ich aresztować.
Uciekają z więzienia dzięki pomocy aniołów, którzy wypuszczają ich, aby nadal niszczyli pogańskie bożki. Za te czyny zostają ponownie aresztowani, a ich nogi zmiażdżone by już nie mogli uciec. Byli torturowani na kołach¹ oraz dzień i noc poddawani działaniu duszącego dymu. Rozciągano ich na stojaku, a ponieważ przeżyli wszystkie te tortury, zostali ścięci w 212 roku w Walencji we Francji (Valence, Rhone-Alpes, France).
W 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘺𝘳𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘶𝘮 𝘙𝘻𝘺𝘮𝘴𝘬𝘪𝘮 pod datą 23 kwietnia czytamy: „w Walencji we Francji śmierć męczeńska św. Feliksa, Kapłana i św. Fortunata i Achilleusza, Diakonów. Zostali oni wysłani tamże przez św. Ireneusza, Biskupa Lyonu, aby głosili Ewangelię i pozyskali mieszkańców tego miasta wierze Chrystusowej. Wówczas kapitan Korneliusz kazał ich uwięzić i bardzo długo biczować. Następnie połamano im nogi i powiązano na kołach. Potem rozciągnięto ich na torturach i równocześnie dręczono dymem. Wreszcie zakończono żywot ich mieczem”.
¹Koło, to była okrągła maszyna, na której ciało skazanej osoby, która była związana, było nie tylko ekstremalnie rozciągnięte, ale wirowało z najbardziej gwałtownym zniekształceniem, a ból z tego powodu był niewyobrażalny. Używano go wobec pierwszych Chrześcijan. Koło, do którego byli przywiązywani nago, było czasem pełne żelaznych kłuć, deska pełna była ostro zakończonych żelaznych kolców umieszczanych pod nimi, tak że za każdym razem, gdy ciało męczennika zbliżało się do niej to zrywało z niego skórę oraz ciało z niesłychaną siłą. Tak oto byli męczeni Feliks prezbiter, Fortunat i Achilleusz diakoni w Valence we Francji i setki w innych miejscach.
Ruiny klasztoru Charlieu Abbey, który był poświęcony św. Szczepanowi i św. Fortunatowi oraz jego współmęczennikom św. Feliksowi i św. Achilleuszowi. Opactwo Charlieu lub też opactwo św. Fortunata w Charlieu (w języku francuskim: Abbaye de Charlieu) było najpierw benedyktyńskim opactwem, potem klasztorem klunackim.
opr. dk. Krzysztof Kaput

