Święty Amancjusz urodził się na początku VII wieku. Pochodził z Rzymu we Włoszech, był diakonem i ewangelizatorem na terenach obecnej Belgii i północno-wschodniej Francji.
Biskup Rzymu – papież Marcin I – pontyfikat którego przypadał na lata 649-655 r., wysłał Landoalda oraz Amancjusza aby wspomóc w dziele ewangelizacji św. Amanda, gdy ten około 650 r. przedstawił papieżowi swoje plany pracy misyjnej. Landoald był już wówczas rzymskim kapłanem, zaś jego towarzysz, Amancjusz był diakonem. Póżniej współpracowali także w dziele ewangelizacji ze św. Remaklem.
Ewangelizowali oni tereny dzisiejszego regionu Maastricht w Belgii oraz północno-wschodniej Francji. W miejscowości Wintershofen pod Maastricht (obszar dzisiejszej Belgii) otrzymali teren, na którym zbudowali kościół, założyli wspólnotę wiernych, a potem utworzyli małą społeczność misjonarzy.
Diakon Amancjusz nazywany jest jednym z tzw świętych z Wintershofen. Landoald zmarł 19 marca 668 r., a Amancjusz w dwa lata później. Ich wspomnienie przypada dzisiejszego dnia.
Imię Amancjusz (łac. Amantius, fr. Amans, wł. Amanzio) jest pochodzenia łacińskiego, utworzone od 𝘈𝘮𝘢𝘯𝘴 'kochający’.
W 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘺𝘳𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘶𝘮 𝘙𝘻𝘺𝘮𝘴𝘬𝘪𝘮 pod datą 19 marca czytamy: „W Gencie św. Landoaldusa, Kapłana z Rzymu i Amantiusza, Diakona. Posłani przez św. Marcina, Papieża do Gentu celem głoszenia Ewangelii, zostali po swym zgonie wsławieni wieloma cudami.”
Witraż ze świętymi: Florusem (z lewej) oraz diakonem Amancjuszem w katedrze pw. św. Fulkrana w Lodève we Francji – Cathédrale Saint-Fulcran de Lodève.opr. dk. K. Kaput