Święty Crescent (Crescenzio) z Florencji to postać łącząca wczesnochrześcijańską wspólnotę Mediolanu i Florencji, żyjąca w złotym wieku patrystyki pod okiem największych autorytetów Kościoła.
Urodził się w IV wieku we Florencji w arystokratycznej rodzinie. Jego rodzice zadbali o staranne wykształcenie religijne i klasyczne. Wyjechał do Mediolanu, gdzie stał się bliskim uczniem słynnego biskupa Ambrożego. To właśnie z rąk św. Ambrożego otrzymał święcenia subdiakonatu. Po pobycie w Mediolanie powrócił do Florencji, aby wspierać tamtejszy Kościół lokalny.
Pracował u boku biskupa Florencji, św. Zenobiusza (Zenobio), który był kluczową postacią dla chrystianizacji Toskanii. Współpracował ze św. Eugeniuszem (diakonem). Razem stanowili trzon administracyjny i liturgiczny florenckiego kościoła. W tamtym czasie subdiakoni pełnili istotne role pomocnicze przy ołtarzu oraz zajmowali się opieką nad ubogimi i zarządzaniem dobrami wspólnoty.
Zmarł młodo (396 r.), niedługo po śmierci św. Eugeniusza, a rok przed śmiercią swojego mistrza, św. Ambrożego. Kościół wspomina go 19 kwietnia. Jego relikwie spoczywają w katedrze Santa Maria del Fiore we Florencji. Jest czczony jako jeden z historycznych patronów diecezji florenckiej.
W sztuce florenckiej św. Krescent często pojawia się w towarzystwie św. Zenobiusza i św. Eugeniusza. Są oni przedstawiani jako współpracownicy w krzewieniu wiary w tym mieście.