Elizabeth Fedde (1850–1921) to kluczowa postać w historii luteranizmu i prekursorka nowoczesnego pielęgniarstwa diakonijnego w Stanach Zjednoczonych.
Urodziła się w Norwegii, gdzie w 1873 roku została wyświęcona na diakonisę w Instytucie Diakonis w Oslo Norwegian American Historical Association.
W 1883 roku, na prośbę norweskich imigrantów, przybyła do Nowego Jorku (Brooklyn). Zastała tam tragiczne warunki bytowe rodaków, co skłoniło ją do założenia Norwegian Relief Society Lutheran School of Theology w Chicago. Jej determinacja doprowadziła do powstania placówek, które istnieją do dziś pod zmienionymi nazwami:
-
- Lutheran Medical Center na Brooklynie (pierwotnie Norwegian Lutheran Deaconess Home and Hospital).
- Lutheran Deaconess Hospital w Minneapolis, który współtworzyła w 1888 roku Mpls St Paul Magazine.
Fedde wprowadziła system opieki oparty na diakonii – łączyła profesjonalną pomoc medyczną z misją społeczną i religijną. Jej dzienniki stanowią dziś cenne źródło historyczne dokumentujące życie imigrantów Project MUSE.
Zmarła 25 lutego 1921 roku w Norwegii, dokąd wróciła po latach wyczerpującej pracy. Kościół Ewangelicko-Luterański w Ameryce (ELCA) wpisał ją do swojego kalendarza liturgicznego, wspominając ją 25 lutego jako wybitną diakonisę Living Lutheran.
Elizabeth Fedde jest uznawana za symbol poświęcenia i „matkę” norwesko-amerykańskiej diakonii szpitalnej.