Święty Gerwazy z Le Mans (fr. Saint Gervais de Chalon / du Mans) to wczesnochrześcijański męczennik i diakonżyjący w IV wieku, którego postać jest blisko związana z tradycją religijną Burgundii. W odróżnieniu od słynnego świętego Gerwazego z Mediolanu (brata bliźniaka Protawiusza), ten święty zyskał miano lokalnego patrona i obrońcy wiernych w rejonie Chalon-sur-Saône.
Gerwazy pochodził z Galii, a jego rodzinnym miastem było Le Mans (stąd przydomek z Mans). Przyjął święcenia diakonatu, angażując się z pasją w posługę liturgiczną oraz charytatywną na rzecz najuboższych mieszkańców swojej diecezji. Jako głęboko pobożny duchowny, Gerwazy podjął trud uciążliwej i niebezpiecznej w tamtych czasach pieszej pielgrzymki do grobów świętych Apostołów Piotra i Pawła w Rzymie.
Po dopełnieniu ślubów i modlitwie w Rzymie, diakon Gerwazy ruszył w drogę powrotną do Le Mans. Gdy przemierzał zalesione tereny Burgundii w okolicach dzisiejszego Chalon-sur-Saône, został napadnięty i zamordowany przez pogańskich rozbójników lub prześladowców chrześcijaństwa. Tradycja hagiograficzna datuje jego męczeństwo na IV wiek (czas schyłku rzymskiego panowania w Galii).
Wieść o zamordowanym świętym diakonie szybko rozniosła się po okolicy. Już w VII wieku ówczesny biskup Chalon nakazał wybudować kaplicę wotywną dokładnie w miejscu jego męczeństwa pośród burgundzkich lasów.
Wokół wzniesionego sanktuarium z czasem wyrosła osada, która na cześć świętego diakona nosi dziś nazwę Saint-Gervais-en-Vallière. Stojący tam obecnie XIV-wieczny kościół parafialny do dziś jest dedykowany wyłącznie jego opiece.
W lokalnych francuskich martyrologiach i kalendarzach diecezjalnych (zwłaszcza w Autun i Chalon) diakon Gerwazy jest wspominany na przełomie wiosny i lata (często w czerwcu lub na początku lipca).