W tradycji hagiograficznej święty Łazarz, diakon i męczennik, jest postacią rzadko spotykaną w popularnych opracowaniach, ponieważ jego postać wywodzi się z wczesnochrześcijańskich martyrologiów związanych z konkretnymi lokalnymi wspólnotami.
Najważniejsze dane hagiograficzne dotyczące św. Łazarza wspomnianego 12 kwietnia:
Podstawowe dane
-
- Imię: Łazarz (łac. Lazarus).
- Stan: Diakon i męczennik.
- Dzień wspomnienia: 12 kwietnia.
- Miejsce męczeństwa: Rzym (tradycyjnie identyfikowany z grupą męczenników rzymskich).
Historia i męczeństwo
Postać ta pojawia się w dawnych martyrologiach (np. Martyrologium Hieronymianum) w grupie męczenników, którzy ponieśli śmierć w Rzymie.
-
- Czas powstania kultu: Pierwsze wieki chrześcijaństwa (prawdopodobnie III lub IV wiek).
- Kontekst śmierci: Tradycja podaje, że zginął za wiarę w czasach prześladowań rzymskich.
- Grupa towarzyszy: Często wymieniany wraz z innymi męczennikami (np. św. Wiktorem), co było typowe dla wczesnochrześcijańskich zapisów, gdzie pod jedną datą grupowano osoby zmarłe w tym samym miejscu lub czasie.
Ikonografia i atrybuty
Ze względu na to, że jest to postać mało znana, rzadko występuje w sztuce jako samodzielna figura. Jeśli jest przedstawiany, posiada atrybuty typowe dla swojej funkcji i losu:
-
- Dalmatyka: Szata charakterystyczna dla diakona.
- Ewangeliarz: Symbol posługi diakońskiej (głoszenie Słowa).
- Palma męczeńska: Symbol zwycięstwa nad śmiercią przez męczeństwo.