Święty Mametus (znany w tradycji francuskiej jako św. Mamet) był wczesnochrześcijańskim diakonem i misjonarzem, którego wspomnienie historyczne przypada na 8 czerwca. Należy on do grona pierwszych ewangelizatorów rzymskiej Galii, a w szczególności historycznego regionu Owernii (fr. Auvergne) we Francji.
Hagiografia diakona Mametusa opiera się na starożytnych manuskryptach Kościoła w Clermont, głównie na tzw. Trzeciej Pasji św. Austremoniusza oraz spisanej w średniowieczu Historii życia św. Mariusza (Vita Sancti Marii) z opactwa w Mauriac. Teksty te zawierają lokalne tradycje dotyczące narodzin chrześcijaństwa w tamtych rejonach.
Według tradycji, rzymski kapłan Austremoniusz (fr. Austremoine) został wysłany z Rzymu w połowie III wieku (lub na początku IV wieku) przez papieża z misją chrystianizacji centralnej Galii. Jako przyszły pierwszy biskup Clermont, dobrał sobie do pomocy zaufanych uczniów. Wśród nich wymienia się diakonów takich jak: Mametus, Nectarius (późniejszy św. Nektariusz), Marius (św. Mariusz z Mauriac), Anthemius oraz Seronatus.
Co ciekawe, dawne legendy zyskały częściowe potwierdzenie materialne – w miejscowości Lezoux (wielkim rzymskim ośrodku garncarskim w Owernii) archeolodzy odkryli starożytne naczynia z sygnaturami imiennymi Austremonius oraz Mametus, co wskazuje, że misjonarze mogli zarabiać na utrzymanie rzemiosłem.
Gdy grupa misyjna dotarła do Owernii, Austremoniusz rozesłał swoich uczniów do różnych osad, aby głosili Dobrą Nowinę.
Diakon Mametus związał swoją posługę przede wszystkim ze świętym Mariuszem (Mariusem / Mary), który później osiadł jako pustelnik i wyznawca w okolicach Mauriac (fr. Haute-Auvergne). Razem obchodzili górzyste tereny, nauczając lokalną ludność i niszcząc pogańskie ołtarze.
W niektórych zapiskach (m.in. u kronikarza Jakuba Branche) u boku Mametusa pojawia się drugi misjonarz, Antoninus, z którym Mametus dzielił trudy podróży apostolskich. Antoninus miał wznieść jeden z pierwszych kościołów w tamtejszym regionie.
Podobnie jak ich mistrz, biskup Austremoniusz (który według tradycji został ścięty przez pogańskiego rzymskiego urzędnika), jego uczniowie również doświadczyli prześladowań.
Podczas gdy Mariusz (Mary) dożył starości jako czczony pustelnik, diakon Mametus oraz jego towarzysz Antoninus według części przekazów ponieśli śmierć męczeńską z rąk pogan w czasie rzymskich prześladowań. Dokładne okoliczności i miejsce egzekucji Mametusa nie zachowały się w detalach, jednak wczesne martyrologia jednoznacznie określają go tytułem męczennika lub wyznawcy utożsamianego z fundamentami Kościoła w Clermont.
Pod datą 8 czerwca diakon Mametus jest wspominany w historycznych kalendarzach liturgicznych, upamiętniających go jako bliskiego współpracownika św. Mariusza i obrońcę wiary w Owernii. Miejscem, które szczególnie zachowało pamięć o świętym diakonie, jest gmina Saint-Mamet w departamencie Cantal (część dawnej Górnej Owernii) – nazwana bezpośrednio na cześć tego świętego. Ponadto diecezja Clermont czci go wspólnie z całym gronem pierwszych świętych misjonarzy Owernii podczas listopadowych wspomnień lokalnych.