Marcjalis, Eunuchius i Lucjanus – rzymscy diakoni z kręgu św. Urbana I (III wiek). Ta grupa diakonów należy do legendarnej pasji (łac. Passio) związanej z papieżem św. Urbanem I oraz rzymskimi arystokratkami – matroną Marmenią i jej córką Lucinią. Choć historyczny papież Urban I (zmarły w 230 r.) prawdopodobnie nie zginął śmiercią męczeńską, późniejsze, powstałe w V-VI wieku teksty hagiograficzne przypisały mu dramatyczne męczeństwo wraz z całym rzymskim klerem.
Marcjalis służył bezpośrednio papieżowi Urbanowi jako pomocnik liturgiczny i jałmużnik w Rzymie. W czasie prześladowań chrześcijan zarządzonych przez rzymskiego prefekta Almasiusa, Marcjalis odmówił złożenia ofiary bóstwom pogańskim w rzymskiej świątyni. Został aresztowany wraz z innymi duchownymi (kapłanami Mamilianusem, Janem, Chromacjuszem i Dionizjuszem). Po torturach został ścięty mieczem i pochowany w katakumbach.
Eunuchius w niektórych rękopisach nazywany Mutius. Był kolejnym z rzymskich diakonów dzielących los papieża. Według Acta Sanctorum, jego niezłomność podczas przesłuchań doprowadziła do wściekłości rzymskich sędziów. Poniósł śmierć męczeńską przez decollati (ścięcie). Matrona Marmenia pochowała jego ciało w specjalnej, silnie ufortyfikowanej kamiennej krypcie na terenie swojej posiadłości przy Via Appia.
Lucjanus w opowieści hagiograficznej odgrywa szczególną rolę. Został poddany wyjątkowo okrutnemu biczowaniu (pobiciu). Zmarł na skutek zadanych ran jeszcze w więzieniu lub tuż po torturach. Jego ciało potajemnie wykradł chrześcijanin imieniem Fortunatus i pochował go na rzymskim Cmentarzu Pretekstata (łac. Coemeterium Praetextati) leżącym przy Via Appia.