Platonida z Nisibis – diakonisa
Platonida (Platonidesa lub Platonis), diakonisa, założycielka klasztoru mniszek w Nisibis w Syrii (asyryjska Nasibina, zaś w okresie hellenistycznym i rzymskim Antiochia Mygdonia, a obecnie Nusaybin – miasto w południowo-wschodniej Turcji).
Platonida była początkowo diakonisą, ale potem wycofała się na pustynię Nisibis, gdzie zorganizowała klasztor żeński.
Reguła jej klasztoru wyróżniała się surowością. Siostry spożywały posiłki tylko raz dziennie. Wolny czas od modlitwy spędzały na pracach klasztornych i różnych posługach, zwykle związanych z pracą fizyczną.
W piątki, w dniu upamiętniającym cierpienia Chrystusa Zbawiciela na krzyżu, ustawała wszelka praca, a mniszki od rana do wieczora przebywały w kościele, gdzie między nabożeństwami czytały Pismo Święte oraz komentarze do niego.
Święta Platonida była dla wszystkich sióstr żywym przykładem surowej monastycznej ascezy, łagodności i miłości bliźniego. Została pobłogosławiona długim życiem i osiągnąwszy sędziwy wiek, zmarła spokojnie w roku 308.
𝗠𝗼𝗱𝗹𝗶𝘁𝘄𝗮
Przez potok łez uczyniłaś pustynię żyzną, a twoja tęsknota za Bogiem wydała owoce w obfitości. Blaskiem cudów oświeciłaś cały wszechświat! O nasza święta matko Platonido, módl się do Chrystusa, Boga naszego, aby zbawił nasze dusze!
Kościół wspomina św. Platonidę – diakonisę z Nisibis w Syrii – 6 kwietnia.
Z czasem posługa diakonis w Kościele zanikła.
opr. dk. Krzysztof Kaput