Święty Reat (Reatus), diakon i wyznawca – należał do kręgu najbliższych współpracowników i krewnych św. Patryka, apostoła Irlandii. Według „Trójdzielnego Życia św. Patryka” (Tripartite Life of St. Patrick), Reat był synem św. Darerki, siostry św. Patryka.
Wraz ze swoimi braćmi, Nennem (wspominanym 25 kwietnia) oraz Aedhem (31 sierpnia), jest określany w tradycji irlandzkiej jako jeden z „Trzech Diakonów”. Pochodzili oni z licznej rodziny świętych – ich matka, Darerca, miała mieć wielu synów, z których większość została biskupami (m.in. św. Mel z Ardagh czy św. Rioc z Inisboffin).
Misja i Działalność
Reat został powołany do posługi duchownej bezpośrednio przez swojego wuja. Tradycja podaje, że św. Patryk odnalazł go wraz z braćmi podczas swojej misji w Bredach (dzisiejsze okolice Moville w hrabstwie Donegal). Tam, po nawróceniu lokalnego wodza Aengusa Mc’Aililla, Patryk wyświęcił swoich siostrzeńców na diakonów, aby wspierali go w organizacji nowo powstałych wspólnot chrześcijańskich.
Jako diakon, Reat był odpowiedzialny za:
-
- pomoc w sprawowaniu liturgii i udzielaniu chrztów nowym wyznawcom;
- zarządzanie dobrami rodzącego się Kościoła w północnej części Irlandii;
- pracę misyjną w regionie Inishowen (Donegal), gdzie jego matka i jej drugi mąż, Chonas, ufundowali kościół w Both-chonais.
Kult
Choć postać św. Reata pozostaje w cieniu jego sławnego wuja i braci-biskupów, jego imię zostało utrwalone w dawnych martyrologiach irlandzkich pod datą 3 marca. Jest czczony jako jeden z tych, którzy położyli fundamenty pod chrześcijaństwo na Szmaragdowej Wyspie, reprezentując pokolenie bliskich współpracowników św. Patryka.