Sabinian (Sabinianus), diakon i mnich, którego życie jest nierozerwalnie związane z początkami monastycyzmu w górach Jura (dzisiejsza Francja).
Sabinian był jednym z pierwszych uczniów św. Romana z Condatoraz św. Lupicyna, założycieli słynnego opactwa w Condat (dzisiejsze Saint-Claude).
W rodzącej się wspólnocie monastycznej pełnił funkcję diakona. W tamtym czasie (V wiek) oznaczało to nie tylko służbę liturgiczną, ale przede wszystkim odpowiedzialność za opiekę nad ubogimi i gośćmi przybywającymi do klasztoru, co było kluczowym elementem reguły z Condat. Charakteryzował się czystością i miał władzę nad złymi duchami, z pokory nie chciał zostać księdzem. Opat Romanus powierzył mu budowę kilku magazynów i młyna.
Zmarł w opinii świętości około 460 roku w klasztorze Condat. Jego życie było stawiane za wzór pokory i surowej ascezy.
-
- Kult i wspomnienie: W martyrologiach rzymskim i galijskim jego wspomnienie liturgiczne przypada na 28 listopada (niekiedy wspominany razem ze swoimi mistrzami, Romanem i Lupicynem – dnia 28 lutego).
- Źródło historyczne: Głównym źródłem informacji o nim jest Żywot Ojców Jurajskich(Vita Patrum Iurensium), spisany pod koniec V wieku, który jest jednym z najcenniejszych dokumentów dotyczących wczesnego monastycyzmu w Galii Persée – Revue des Études Anciennes.