Święty Serened (znany również jako Senericus, Serenicus lub fr. Sérénic) to postać, która w VII wieku połączyła tradycję rzymską z duchowością monastyczną Galii. Jego życie jest doskonałym przykładem przejścia od służby hierarchicznej (diakonat) do życia kontemplacyjnego i wspólnotowego.
Życiorys i powołanie
-
- Pochodzenie i Rzym: Podobnie jak wielu świętych tego okresu, Serened pochodził z Italii, a konkretnie z Rzymu. Należał do stanu duchownego i służył jako diakon (według niektórych źródeł był subdiakonem) w Kościele rzymskim.
- Wędrówka do Galii: W poszukiwaniu większej doskonałości i ucieczce przed zgiełkiem miasta, wraz ze swoim bratem (św. Serenusem / Senerem), opuścił Rzym i udał się do Galii (dzisiejsza Francja).
- Życie pustelnicze: Bracia osiedlili się w regionie Le Mans (Maine). Serened wybrał życie pustelnicze w lasach nad rzeką Sarthe. Jego świętość i surowy tryb życia szybko przyciągnęły uczniów.
Opat i fundator
-
- Założenie klasztoru: W miejscu jego pustelni (dzisiejsze Saint-Céneri-le-Gérei) powstała wspólnota monastyczna. Serened został jej opatem, formując mnichów według surowych reguł czerpiących z tradycji rzymskiej i galijskiej.
- Działalność: Przypisuje mu się budowę kościoła pod wezwaniem św. Marcina. Słynął z daru modlitwy i opieki nad pielgrzymami.
- Relacja z bratem: Choć obaj byli pustelnikami, jego brat Serenus osiadł w pobliskim Saulges. Obaj są czczeni jako patroni tamtejszych regionów.
Śmierć i kult
-
- Data śmierci: Zmarł w opinii świętości około 669 roku (niektóre źródła podają datę zbliżoną do 680 r.).
- Wspomnienie: W kalendarzu liturgicznym czczony jest 7 maja.
- Miejsce kultu: Jego grób stał się celem licznych pielgrzymek. Miejscowość Saint-Céneri-le-Gérei, położona w malowniczym zakolu rzeki, do dziś nosi jego imię i jest uznawana za jedną z najpiękniejszych wiosek we Francji.