Symeon Kuliamin (Simeon Kulyamin), diakon i nowomęczennik, to prawosławny święty represjonowany i stracony podczas wielkiego terroru w ZSRR.
Młodość i służba
-
- Urodzenie: Symeon urodził się w 1892 roku we wsi Mało-Iwanowskoje (obwód moskiewski) w rodzinie chłopskiej.
- Wykształcenie i początki: Ukończył szkołę przyklasztorną i początkowo pracował jako rolnik.
- Posługa: W 1923 roku został wyświęcony na diakona. Posługiwał w cerkwi św. Mikołaja w miejscowości Udelnaja niedaleko Moskwy, gdzie cieszył się dużym szacunkiem wiernych za gorliwość i pobożność.
Aresztowanie i proces
-
- Zatrzymanie: 26 stycznia 1938 roku został aresztowany przez NKWD wraz z proboszczem cerkwi, ks. Aleksym Nikitskim.
- Oskarżenie: Zarzucono mu prowadzenie „systematycznej agitacji kontrrewolucyjnej” oraz przynależność do grupy cerkiewnej działającej na szkodę państwa. Symeon podczas przesłuchań zachował niezłomną postawę – mimo nacisków śledczych nie przyznał się do winy i nikogo nie wydał zgodnie z zapisami w aktach NKWD.
Męczeństwo i Kanonizacja
-
- Wyrok: 16 lutego 1938 roku „trójka” NKWD skazała go na śmierć przez rozstrzelanie.
- Śmierć: Został stracony 28 lutego 1938 roku na poligonie Butowo pod Moskwą (tzw. „rosyjska Golgota”) i pochowany w zbiorowej mogile Obitel-minsk.ru.
- Kanonizacja: Został ogłoszony świętym (nowomęczennikiem) przez Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 2002 roku.
Dzień wspomnienia: 28 lutego (lub 29 lutego w latach przestępnych) oraz w Sobór Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich.